Jak zamówić jedzenie po angielsku w restauracji? Zwroty i krótkie dialogi

Restauracja za granicą: co naprawdę trzeba umieć powiedzieć?

Nie perfekcyjna gramatyka, lecz komunikat, który działa

W restauracji po angielsku liczy się przede wszystkim skuteczna komunikacja. Lokal może być głośny, kelner mówić szybko, a karta dań zawierać nieznane nazwy. W takiej sytuacji nie trzeba budować idealnie złożonych zdań. Trzeba przekazać kilka konkretnych informacji: dla ilu osób potrzebujesz stolika, co chcesz zjeść, jakich składników unikasz i jak zamierzasz zapłacić.

Najwygodniej korzystać z gotowych konstrukcji. Zamiast w pośpiechu tłumaczyć w głowie długie polskie zdanie, użyj prostego I’d like… („Chciałbym / chciałabym…”), Can I have…? („Czy mogę dostać…?”) albo Could we have…? („Czy moglibyśmy dostać…?”). To językowe odpowiedniki pewnych kroków na schodach: nie musisz projektować całej trasy, wystarczy wejść na kolejny stopień.

Rozmowa z obsługą zazwyczaj przebiega według przewidywalnego schematu: wejście, stolik, menu, pytania o danie, zamówienie, ewentualne poprawki, rachunek. Gdy znasz zwroty przypisane do każdego z tych momentów, stres wyraźnie maleje. Nawet jeśli pomylisz końcówkę słowa albo mówisz z polskim akcentem, kelner zwykle zrozumie krótki, konkretny komunikat.

Pomaga też spokojne tempo. Nie próbuj mówić szybciej, niż potrafisz. Powiedz wyraźnie: A table for two, please, zrób krótką pauzę i poczekaj na odpowiedź. Uprzejme please, thank you oraz excuse me działają lepiej niż skomplikowana gramatyka użyta nerwowo i niewyraźnie.

Pytania, które zwykle pojawiają się przy stole

Najczęściej powtarzają się podobne wątpliwości: jak poprosić o stolik, jak zapytać o skład dania, jak powiedzieć, że czegoś nie jesz, jak zamówić napój i jak poprosić o rachunek po angielsku. Dobra wiadomość jest taka, że do większości z nich wystarcza kilkanaście zdań, które można wielokrotnie wykorzystywać w różnych restauracjach.

Nie musisz znać wszystkich nazw produktów ani rozumieć każdej pozycji z menu. Jeżeli coś brzmi niezrozumiale, pytanie Could you explain what this is? jest całkowicie naturalne. Nie oznacza braku znajomości języka. Oznacza rozsądne podejście do zamawiania jedzenia, zwłaszcza gdy nazwa potrawy ma charakter lokalny albo zawiera składnik nieznany z polskiej kuchni.

Mały zestaw zwrotów, który daje dużą swobodę

Przed wizytą w restauracji dobrze zapamiętać kilka słów, które pojawiają się niemal w każdej rozmowie. Nie trzeba ich uczyć się w kolejności alfabetycznej. Lepiej połączyć je z konkretną sytuacją: wejściem do lokalu, wyborem dania albo płatnością.

• angielski w restauracji – practical English in a restaurant;
• zamawianie jedzenia po angielsku – ordering food in English;
• zwroty w restauracji po angielsku – restaurant phrases in English;
• dialog w restauracji angielski – an English restaurant dialogue;
• menu po angielsku – menu in English;
• jak poprosić o rachunek po angielsku – how to ask for the bill;
• rezerwacja stolika po angielsku – booking a table in English;
• alergie i dieta po angielsku – allergies and dietary requirements;
• kelner po angielsku – waiter or waitress;
• jedzenie na wynos po angielsku – takeaway or takeout.

W brytyjskim angielskim częściej usłyszysz waiter lub waitress, a w wielu lokalach także neutralne określenie server. Nie musisz jednak zwracać się do obsługi tymi słowami. Wystarczy uprzejme Excuse me, gdy chcesz przywołać kelnera.

Od wejścia do stolika — pierwsze zwroty po angielsku

Rezerwacja, wolny stolik i liczba osób

Po wejściu do restauracji najczęściej usłyszysz pytanie: Do you have a reservation? („Czy mają państwo rezerwację?”). Jeśli jej nie masz, odpowiedz krótko: No, we don’t. Do you have a table available? Oznacza to: „Nie, nie mamy. Czy mają państwo wolny stolik?”.

Najprostszy sposób na wskazanie liczby osób to konstrukcja a table for…. Powiesz więc: A table for two, please („Stolik dla dwóch osób, proszę”), A table for four, please albo We need a table for three. Przydaje się tu słowo for, ponieważ informuje, dla ilu gości przeznaczony ma być stolik.

Nie myl tego zwrotu z table number two. Table for two to stolik dla dwóch osób, natomiast table number two oznacza stolik numer dwa. Różnica jest niewielka na papierze, lecz w restauracji zmienia sens wypowiedzi całkowicie.

Warto znać także pytanie Could we sit outside?, czyli „Czy moglibyśmy usiąść na zewnątrz?”. W cieplejszych miejscach obsługa często sama zapyta: Inside or outside? („W środku czy na zewnątrz?”). Wystarczy odpowiedzieć: Outside, please albo Inside, please.

Preferencje dotyczące miejsca przy stoliku

Niektóre potrzeby najlepiej zgłosić od razu, zanim obsługa zaprowadzi gości do stolika. Jeśli zależy Ci na miejscu przy oknie, użyj zdania Could we have a table by the window?. Stolik w spokojniejszej części sali to a quiet table, a miejsce z dala od głośników możesz opisać prosto: Could we sit away from the speakers, please?

Rodzice z małymi dziećmi mogą powiedzieć: Could we have a high chair, please? High chair to krzesełko do karmienia. Jeżeli potrzebujesz więcej miejsca dla wózka, wystarczy: We have a stroller. Is there enough space? Nie trzeba znać specjalistycznego słownictwa dotyczącego wyposażenia restauracji, aby jasno wyjaśnić sytuację.

Po wskazaniu stolika kelner może zapytać: Is this table okay? Odpowiedzi są bardzo proste: Yes, this is perfect, thank you albo Could we have another table, if possible? Druga wersja znaczy: „Czy moglibyśmy dostać inny stolik, jeśli to możliwe?”. Brzmi uprzejmie, ale nie jest przesadnie nieśmiała.

Krótki dialog przy wejściu bez rezerwacji

Poniższa rozmowa pokazuje typowy scenariusz. Zdania są celowo proste, ponieważ właśnie takich konstrukcji najłatwiej użyć w realnej sytuacji.

Host: Good evening. Do you have a reservation?
Guest: No, we don’t. Do you have a table for two?
Host: Yes. Would you like to sit inside or outside?
Guest: Inside, please. Is it possible to sit by the window?
Host: Yes, of course. This way, please.
Guest: Thank you.

Nie trzeba mówić więcej. Jeśli restauracja jest pełna, możesz usłyszeć: There is a twenty-minute wait („Czas oczekiwania wynosi dwadzieścia minut”). Wtedy odpowiedz That’s fine, thank you, jeśli chcesz poczekać, albo We’ll come back later, jeśli wolisz wrócić innym razem.

Jak czytać menu i dopytać o danie bez skrępowania

Słowa, które często pojawiają się w karcie

Menu po angielsku często jest podzielone na kilka stałych kategorii. Starters albo appetizers to przystawki. Mains, main courses lub po prostu main dishes oznaczają dania główne. Dodatki znajdziesz pod nazwą sides albo side dishes, a desery jako desserts. W części z napojami pojawi się oczywiście drinks lub beverages.

W wielu restauracjach osobną rubrykę stanowią specials, czyli dania specjalne, często dostępne tylko danego dnia. Kelner może powiedzieć: Today’s special is grilled sea bass. Jeśli nie rozumiesz nazwy ryby albo sposobu podania, poproś o wyjaśnienie. To lepsze niż zamówienie w ciemno i późniejsze rozczarowanie przy stole.

W menu możesz spotkać również określenia homemade („domowy”), seasonal („sezonowy”), locally sourced („pochodzący od lokalnych dostawców”) czy chef’s recommendation („polecenie szefa kuchni”). Nie są one niezbędne do złożenia zamówienia, ale pomagają odczytać charakter dania.

Składniki, alergie i ograniczenia dietetyczne

Gdy chcesz wiedzieć, co dokładnie znajduje się w potrawie, nie musisz znać nazw wszystkich produktów. Wystarczy wskazać danie w menu i użyć jednego z prostych pytań. Szczególnie ważne jest to przy alergiach, diecie bezmięsnej lub wtedy, gdy nie jadasz określonych składników.

Przy planowaniu kolejnych kroków pomocny może być tekst: 10 nawyków, które przyspieszają naukę angielskiego u dorosłych.

Przy alergii najlepiej powiedzieć o niej wprost, a nie tylko zaznaczyć, że czegoś „nie lubisz”. Zdanie I’m allergic to peanuts oznacza: „Mam alergię na orzeszki ziemne”. Możesz też powiedzieć: I have a severe allergy to shellfish („Mam silną alergię na owoce morza”).

Przydatne słownictwo obejmuje między innymi: nuts – orzechy, peanuts – orzeszki ziemne, shellfish – skorupiaki i owoce morza, fish – ryby, dairy – nabiał, eggs – jajka oraz wheat – pszenica.

W przypadku celiakii lub silnej alergii samo określenie gluten-free może nie wystarczyć. Warto dopytać o przygotowanie potrawy i kontakt z innymi produktami:

• I have celiac disease. Is this safe for me? – Mam celiakię. Czy to danie jest dla mnie bezpieczne?
• Could you check with the kitchen, please? – Czy może pan/pani sprawdzić w kuchni?
• Is it prepared separately? – Czy jest przygotowywane oddzielnie?
• Could it come into contact with nuts? – Czy może mieć kontakt z orzechami?

Jeżeli po prostu nie jesz danego produktu, możesz użyć konstrukcji I don’t eat…. Na przykład: I don’t eat pork („Nie jem wieprzowiny”) albo I don’t eat seafood („Nie jem owoców morza”). To neutralna informacja i nie wymaga dodatkowych wyjaśnień.

Jak poprosić o zmianę składnika

W wielu lokalach można zmienić dodatek lub poprosić o pominięcie jednego składnika, ale obsługa nie zawsze ma taką możliwość. Najbardziej naturalne będzie pytanie Can I have it without…?, czyli „Czy mogę dostać to bez…?”.

Przykładowo możesz powiedzieć: Can I have the salad without onions? („Czy mogę dostać sałatkę bez cebuli?”) albo Could I have the burger without cheese? („Czy mógłbym/mogłabym dostać burgera bez sera?”).

Jeśli chcesz zastąpić jeden dodatek innym, użyj zwrotu Could I have … instead of …?:

• Could I have rice instead of fries? – Czy mogę dostać ryż zamiast frytek?
• Could I have vegetables instead of mashed potatoes? – Czy mogę dostać warzywa zamiast puree ziemniaczanego?
• Can I get the sauce on the side? – Czy mogę dostać sos osobno?

On the side oznacza „osobno”, zwykle w małym naczyniu. To przydatne, gdy nie wiesz, czy sos będzie odpowiedni dla Twojej diety albo po prostu wolisz samodzielnie zdecydować o jego ilości.

Składanie zamówienia po angielsku — proste zdania na każdą część posiłku

Napoje: woda, kawa, sok i coś zimnego

Kelner często zaczyna rozmowę przy stoliku od pytania: Can I get you something to drink? („Czy mogę podać coś do picia?”). Możesz wtedy zamówić od razu albo poprosić o chwilę: Could we have a few more minutes, please?

Do zamawiania napojów przydadzą się takie zdania:

• I’d like a glass of water, please. – Poproszę szklankę wody.
• Could I have still water? – Czy mogę prosić o wodę niegazowaną?
• Could we have sparkling water? – Czy możemy prosić o wodę gazowaną?
• Can I have a coffee after the meal? – Czy mogę dostać kawę po posiłku?
• I’ll have an orange juice. – Poproszę sok pomarańczowy.

W niektórych krajach restauracja może zaproponować wodę z kranu, czyli tap water. Jeśli jej potrzebujesz, zapytaj: Could we have tap water, please? Dobrze mieć na uwadze, że dostępność takiej wody i zasady jej podawania różnią się zależnie od lokalu.

Przystawka, danie główne i dodatki

Gdy jesteś gotowy lub gotowa do zamówienia, kelner może powiedzieć: Are you ready to order? Najprostsza odpowiedź brzmi: Yes, we are. Następnie każda osoba może zamówić swoją część posiłku, używając jednej z konstrukcji: I’d like…, I’ll have… lub Can I have…?. ^[2]

Przykładowe zamówienia brzmią naturalnie i nie wymagają rozbudowanych zdań:

• To start, I’d like the tomato soup. – Na początek poproszę zupę pomidorową.
• For my main course, I’ll have the chicken curry. – Jako danie główne poproszę curry z kurczakiem.
• Can I have the pasta with a side salad? – Czy mogę dostać makaron z sałatką jako dodatkiem?
• We’d like one portion of fries to share. – Chcielibyśmy jedną porcję frytek do podzielenia się.
• Could we have an extra plate? – Czy możemy prosić o dodatkowy talerz?

Zwrot to share jest bardzo praktyczny, jeśli jedna przystawka, dodatek lub deser ma być wspólny. Możesz też zapytać: Is this big enough to share?, czyli „Czy ta porcja jest wystarczająco duża dla dwóch osób?”.

Krótki dialog podczas składania zamówienia

Poniższy dialog pokazuje sytuację, w której gość pyta o skład, zmienia dodatek i zamawia pełny posiłek.

Server: Are you ready to order?
Guest: Yes, please. Does the chicken curry contain dairy?
Server: Yes, it contains cream.
Guest: Then I’ll have the grilled chicken salad, please. Can I have it without onions?
Server: Of course. Would you like anything on the side?
Guest: Yes, a portion of fries to share, please.
Server: And to drink?
Guest: Still water for the table, please.

Jeżeli kelner powtarza zamówienie, warto uważnie posłuchać. To dobry moment na poprawienie liczby porcji, dodatku albo napoju. Możesz powiedzieć: That’s correct, thank you („Zgadza się, dziękuję”) albo Sorry, I ordered the salad, not the soup („Przepraszam, zamówiłem/zamówiłam sałatkę, a nie zupę”).

Deser i kawa po posiłku

Po daniu głównym obsługa może zapytać: Would you like to see the dessert menu? Jeśli masz ochotę na coś słodkiego, odpowiedz: Yes, please. Jeśli nie, wystarczy: No, thank you. We’re fine. ^[3]

Przy deserach przydadzą się zwroty:

• Could we share one dessert? – Czy możemy podzielić jeden deser?
• I’ll have the cheesecake, please. – Poproszę sernik.
• Does the dessert contain alcohol? – Czy deser zawiera alkohol?
• Could I have a decaf coffee? – Czy mogę prosić o kawę bezkofeinową?

Gdy coś idzie nie po planie: brak dania, pomyłka i problem z jedzeniem

Wybranego dania nie ma już w kuchni

Restauracja może poinformować: I’m sorry, but we’ve run out of the salmon. Oznacza to, że łosoś już się skończył. Nie jest to odmowa obsługi, lecz zwykła informacja o braku danego produktu.

W takiej sytuacji możesz zapytać o alternatywę:

• What would you recommend instead? – Co poleca pan/pani w zamian?
• What is similar to that dish? – Co jest podobne do tego dania?
• Could I have a minute to decide? – Czy mogę dostać minutę na decyzję?

Jeśli nie chcesz wybierać od nowa, możesz zamówić tylko napój, przystawkę albo inne danie z tej samej części menu. Nie musisz tłumaczyć swojej decyzji.

Na stole pojawiło się nie to, co trzeba

Pomyłkę najlepiej zgłosić od razu i spokojnie. Nie musisz używać mocnych słów ani długich wyjaśnień. Wystarczy wskazać problem i przypomnieć, co zostało zamówione.

Jeśli problem dotyczy alergii, powiedz o tym natychmiast i konkretnie: I’m allergic to nuts, and this contains nuts. Nie próbuj usuwać składnika samodzielnie, jeśli istnieje ryzyko kontaktu potrawy z alergenem.

Gdy danie jest niedogotowane albo jego jakość budzi wątpliwości, możesz powiedzieć: Could you please take this back? („Czy może pan/pani zabrać to z powrotem?”) lub Could I have a replacement, please? („Czy mogę prosić o nowe danie w zamian?”). ^[1]

Gdy potrzebujesz czegoś w trakcie posiłku

W czasie jedzenia często pojawiają się małe potrzeby: dodatkowe sztućce, serwetki, woda lub przyprawy. Przywołaj obsługę przez Excuse me, a następnie poproś o konkretną rzecz.

• Could we have some more water, please? – Czy możemy prosić o więcej wody?
• Could I have another fork? – Czy mogę prosić o kolejny widelec?
• Could we have some napkins? – Czy możemy prosić o serwetki?

Źródła

• [1] British Council LearnEnglish – Ordering in a café ↑
• [2] BBC Learning English – Real Easy English: Restaurants ↑
• [3] Cambridge University Press – Four Corners Level 2 Student Book, Unit 10: I’ll have the fish, please ↑